Sonunda bir yazıyı toparlayıp yazabilmenin sevinci içersindeyim :) Nisan - Mayıs aylarını oldukça hareketli geçirmemize rağmen, çoğumuzun başına gelen bahar rehavetinden mi diyeyim vakitsizlikten mi diyeyim, sizlerin yazılarınızı takip etmeme rağmen yazı girmekte zorlandım..
Emirhan'ın sokakta ve televizyonda gördüğü hayvanlara karşı ilgisi sebebiyle hayvanat bahçesine götürsek diyorduk ve haftasonu Atatürk Orman Çiftliği'ne gittik.. Kafeslerin arkasında olduklarından sanırım, tahmin ettiğimiz kadar ilgilenmedi çoğu hayvanla ama yine de güzel bir değişiklik oldu hem onun hem bizim için :)
İlgisini en çok rakunlar çekti, çok şirindiler gerçekten.. Her ne kadar "hayvanlara yiyecek vermeyin" yazsalar da, bir amca, kurallar -çiğnenmek- içindir diye düşündüğünden olsa gerek çiğnesinler diye çubuk kraker vermekteydi :)
Aynı amcamız Emirhan hayvanlara sevinç çığlığı atıyor diye ona da çubuk kraker verip "hadi sen de uzat" dedi ama Emirhan uzatır mı, kendisi yedi :)
Bu yavru keçiler kayalarda çok güzel zıplayıp oynuyorlardı..
Beyaz tavuskuşu da en az renklisi kadar güzel ve asil duruyor..
Flamingolar uyku modunda :)
Kedigillerden olan kaplan bizim vahşi versiyonumuz, büyük büyük büyük dedelerimizden :P
Hayvanları gezdikten sonra geldik Emirhan için asıl zevkli kısma... PARKKKK
Bu gemi şeklindeki kaydırak çok hoşuma gitti, biraz daha büyük çocuklar için.. Utanmasam ben bile çıkacaktım :)
Kaydıraktan kaydırmaca..
Sallanmak, kaymak tamam hoşuna gidiyor da, eğer yerde kum yada taş varsa onlarla oynamayı daha çok seviyor.. Sonrasında bezine kadar kum oluyor tabi heryeri :)
Parktan sonra çocuklar için oyun alanına gittik.. Atlara, midillilere, sudaki botlara veya jetonla çalışan bu arabalara binmek mümkün..
Direksiyon - araba hastası Emirhan'ı bunlardan indirmek hiç kolay olmadı :) Ağlayarak indikten sonra bizi tekrar tekrar oyun alanına sürüklemeye çalıştı.. Herkeste şansını denedi, dedesini, babaannesini, babasını ve beni tek tek çekiştirdi kuzum :)
Böylece Emirhan'ın ilk hayvanat bahçesi gezisi tamamlanmış oldu.. Bizi de küçükken dedemler götürürdü ve o günleri hiç unutmuyorum.. Tabi ki Emirhan hatırlamak için biraz küçük, biraz daha büyüdüğünde tekrar gideriz inşallah :)
Güzel haftasonları dilerim..
Sevgiler
