Emirhan Yapcaaaakkk..

Bu aralar hayatımızın başlığı da bu şekilde :)

Emirhan'ın herşeyi kendi kendine yapma arzusu hat safhada.. Yatağına tırmanarak çıkacak, kafa üstü atlayacak ve biz hiç müdahale etmeyeceğiz.. Döke saça da olsa bazı şeyleri kendisi yiyor zaten ama yiyemeyecegi şeylerde bile ısrarla "emirhan yiceeek" diye haykırmaları adet edindi.. Evdeki salıncağa kendisi çıkacak ve kendisi hızlanıp sallanacak.. Bazen de "salla annecim, hıslı salla","beraber sallıyoz", "baba sallasın" şeklinde değişiklik gösterebiliyor..

Bazı inatçı yanları olsa da 2 yaş sendromu dedikleri olayları -en azından şimdilik-yaşamadığımızı düşünüyorum :) Genelde sakin bir çocuk.. babaannesinde rahatça kalıyor, onları üzmüyormuş, tek sorun yemekteki nazlanmaları..

Yemek olayı için bizimkinin sevdiği bir şeyi paylaşayım.. hani reklam, çizgi film bir yere kadar küçükken işe yarıyordu ama bir süredir yemek zamanı favori tercihimiz fotoğraf makinası.. Çektigimiz videolari ve resimler tekrar tekrar izlemeyi çok seviyor, o sırada ne versem pek itiraz edemiyor. Özellikle yeni tatları denerken işimize yarıyor.. çok doğru bir yöntem değil belki çizgi filmle videoyla oyalayıp yedirmek ama iştahsız bir çocuk annesiyseniz her yok mübah geliyor :) Zaten meyve, makarna, yumurta gibi şeyleri kendisi yiyor,  zorlandığımız yemeklerde bu taktiği deniyoruz.. yine de hiç istemediği birşeyse ya ağzından çıkartıyor yada ağzında bekletiyor..

Fakat şunu da söylemeliyim ki bu makina sevdası yüzünden aylar önce makinayı objektifi açıkken düşürdü ve bozuldu.. tamiri için makinenin kendisi kadar para istedikleri için biz de daha uygun fiyata yeni bir makina aldık.. Çocuklara verirken dikkat etmek lazım. Hala da tam fotoğraf yada video çekecekken elimizde görsün hemen istiyor, bu sebeple pek güzel pozlar yakalayamıyoruz ve güzel anları kaçırıyoruz bazen..

Poz verdiği nadir anlardan biri :) 2 saniye sonra yine kaptı makinayı..

"Notoğraf çekiyoomm, videyo çekiyoomm" diye her gördüğü şeye yaklaşıp çekmeye çalışıyor..

Hala bir boy cetveli seçip alamadığım için geçen gün boyunu eski usülle, kapıya yaslayıp işaret alarak ölçtüm..  Sen misin bunu gören, kapıyı kalemle oldukça işaretledikten -karaladıktan :)- sonra kendini yaslayıp metreyle "ölçtüm, ölçtümm" diye yaklaşık 40 kere ölçtü sanırım :)

 Boyunu iyiki evde ölçmüşüm, zira sağlık ocağındaki aşı odasına girdiğinde gözü hiç birşeyi görmüyor, ne boyunu ne kilosunu ölçtürmemek için bana sarılıp ağlıyor.. Sonrasında aşının geleceğini biliyordu sanırım.. 2 yaşında hepatit A nın ikinci doz aşısını da olduk ve artık ilkokula kadar aşısı yokmuş. Yaşasııınnnn...

Ailedeki herkesin Emirhan'a bir sesleniş biçimi var neredeyse.. Dedesinin biri lokum diyor, diğeri paşam diyor, babaannesi ve anneannesi genelde kuzum diyor.. Bunlar çok hoşuna gidiyor tabiki Emirhan'ın :) Geçen "kokuttun mu oğlum?" dedim, dedesindeydik o zaman ve "lokum kokuttu" dedi :) Bizi bir gülme aldı tabiki.. "lokum uyucak", "lokum mama yicek" şeklinde çeşitlendi sonraları..

Geçen akşam uyuturken yanına yatmadım, iyice alışmasın diye, "yanıma yat annecim" dedi, "gerek yok oğlum, sen kendin de uyuyabilirsin" dedim, "ağlıycak" dedi, "ne, ağlıycak mısın?" deyince "evet, ağlıycak" diyor :)

Günlerimiz böyle geçiyor bu aralar.. Birkaç fotoğrafla bitereyim yazımı..
Emirhan su birikintisine taş atarken çok eğlendi..

Sevgiler :)

21 Aylık Pisimin Gelişimi, Oyunları ve Beslenmesi

   Son üç aydır Emirhan'la ilgili birşeyler yazamadım. Halbuki öyle çok şey öğrendi ki hızına yetişemiyoruz.. :)

   Özellikle bir iki aydır harflere ilgisi arttı ve söylediği kelimeler çoğaldı.. Emirhan'ın karalama defterine harfleri yazıp bu babanın B'si dediğimizde zamanla B gördüğü heryerde Baba demeye başladı..
B'ye baba, D'ye dede, M'ye mama, N'ye nene diyor ve A,C,E,O,U,G,Y,S harflerini de düzgün olarak söylüyor. Biz de geçen gün bu mıknatıslı harf setini görünce çok seveceğini düşünerek aldık, öyle de oldu.. Kalemiyle de çizimler yapıyoruz, yanına çizdiğimiz şeyin adını yazıyoruz ve mıknatıslı harfleri yapıştırıyoruz..

Toyzzshop'tan 19.99 tl.ye aldık. Rakamlı versiyonu da var..

   Gördüğü tüm rakamlara iki diyordu bir ara, şimdi ise 4 ve 10'a kafayı takmış durumda :)
3-4 ay önce aldığımız "Şıp Şıp-İlk kelimelerim" serisini de tavsiye ederim.. Bu kitapları da çok sevdi Emirhan, resimlerin neredeyse hepsini tanıyor artık, yani koltuk nerede, çeşme hangisi dediğimde doğru gösteriyor ama birkaç kelimenin dışında söyleyemiyor henüz.. Hayvanların da seslerini çıkartıyor

    Bu sıralar öğrendiği kelimeler ise şöyle;
dayı , ayı, anneanne, abi, abla, atkı, ev, el,naa (nar, yemeyi de çok seviyor) dağ, dut, dooğu (yani doğru, bir milyon kimin yarışmasını izlerken kaptı bu kelimeyi de :), eyvah, alla alla (bu iki kelimeyi ne zaman söylesek o da söylüyor), şişşt (bu söylenirken el ağıza götürülüp sus işareti yapılır), çiss (çişini söylemese de kelimeyi söylemeye başladı şimdilik) arf (harf demek, az daha büyüse "harf alayım" diyecek kerata, kelime oyunu yarışmasını da pek seviyor, harfler açıldıkça ekrana yapışıyor, bildikleri çıkarsa söylüyor :)
İneği de, sütü de görünce mööö diyor, çünkü "bu möönün sütü, içmezsen üzülür" diyorum genelde, içiremiyorum da pek, bal da koyuyorum içine ama nafile..

   Süte alışması lazım artık, zira bizimki emerek uyuyan bir çocuk, öyle alıştı.. Gece uyanır emer, sabah uyanır yine emmek ister, öğle uykusu gelir emer, canı sıkılır canı acır yine emer.. Hazır mamaları, biberonu ve emziği ise neredeyse hiç vermedik, sonradan verdiğimizde ise o istemedi.. Tabiki bu durum beni çok yıprattı fakat 2 yaşına kadar emsin istediğim için tamamen bıraktırmayı düşünmedim.. Ama gün içindeki tüm emmeleri bu hafta itibari ile bıraktırma çabasındayım.. Özellikle öğle uykusunu  5 gündür ninni ve pış pış eşliğinde kucakta yapıyoruz.. İlk günlerde emmek için çok ağladı, şimdi de bakıyor emzirmiyorum tekrar oyuna dalıyor ve uykusu açılıyor. İyice uykusu geldiğinde saat 3-4 oluyor, o saatte ogle uykusu yapan çocuk gece kaçta uyur siz düşünün artık :)

   Yemek konusunda farklı ve seveceği tarifler denemeye çalışıyorum.. Aslında oğlumun sevdiği tarifleri burada da paylaşmak niyetindeyim ama bir türlü vakit ayıramadım.. Et, kıyma, makarna, pilav, meyve en sevdikleri , çoğu anne gibi sebzelerde zorlanıyorum ben de..

  Sabahları bazen ıspanaklı bazen pırasalı omlet yapıyorum, bu şekilde kolay yiyor.. Bizi çay içerken gördüğü için çayı seviyor, ben de ona bir tatlı kaşığı pekmezi sulandırıyorum her sabah çay niyetine.. Sulu sebze yemekleriyle hiç arası yok, o sebeple mücver gibi köfte yapıp veriyorum, o zaman seviyor kerata.. Her sebzeyi, baklagili potansiyel köfte gözüyle görüyorum artık..Kuru fasüleyinin bile köftesini yaptım hacı sen ne diyon :) Çok da güzel oldu.. Eşim bile anlamadı içinde ne olduğunu.. Ama her zaman tutmuyor tabi yaptığım karışımlar, bazen gurmeliği tutuyor bizim keratanın.. ( Bu arada gurmebebek sitesini de tavsiye etmeden geçmeyeyim, faydalı bilgi ve tariflerin yer aldığı güzel bir site ) Her zaman soğan, patates ve havuç üçlüsüyle yaptığım bulgur pilavına pancar da rendeleyeyim dedim.. ama azıcık böyle, yarım pancar bile yok.. Pembe-kırmızı arası bir renk aldığından mıdır tadından mıdır artık yediremedim :)

   İlk yıllarda annenin çocuğuyla en çok mücadelesi uyku ve yemek konusunda sanırım.. Oyun oynama konusu ise oldukça zevkli.. Büyüdükçe oyunlardan oyuncaklardan daha bir anlar, öğrenmeye daha açık oluyor ve bu anneye biraz rahatlık sağlıyor.. ama biraz.. çünkü hala oynayacak birileri lazım ona ve bu genelde anne oluyor :)

bknz. anneler sıkıntıdan neler yapar :P

Tabi kule bu şekilde fazla uzun kalmıyor :)

Atkılı eldivenli kovboyum.. Babası ise kovboy değil o bir Akıncı diyor :) Atın kulağına basınca kovboy şarkısı değil de mehter marşı çalsa o dediği daha inandırıcı olurdu :)

Mama sandalyesinde de çıkarttıramadım eldivenleri çok sevdi.. Eller yukarı kovboy :P

Hoşçakalın..

Sevgiler :)